Column 009: "Over lekkere koffies en omslachtige verhalen"

Bibliocenter Blog - Column 009

Steeds meer mensen weten hun weg te vinden naar onze Koffieboekerij: binnen Bibliocenter dé plek waar je koffie, thee, frisdrank en iets lekkers voor erbij kunt kopen.

Ook doet De Koffieboekerij mee aan de Uitgestelde Koffie: een kopje koffie dat je cadeau doet aan een ander die het om welke reden dan ook, even niet zo breed heeft. 

Onze collega’s van De Koffieboekerij hebben dagelijks vele leuke gesprekken met de bezoekers: jong, oud, lid of geen lid, ver van huis of juist stamgast… Veel mensen willen gewoon even hun verhaal kwijt, en dan is het fijn als er iemand is die een luisterend oor biedt. Anderen zitten er enkele uurtjes te werken en nog weer anderen willen gewoon even opwarmen met een lekkere, warme drank.

Zo kwam er ’t laatst een dame binnen, die – drijfnat van de regen – informeerde naar de prijs van een kopje koffie. De mevrouw in kwestie was lid van de bibliotheek, waardoor de prijs (inclusief 10% ledenkorting) € 1,95 is. Mevrouw vond dit nogal aan de prijs, vooral gezien de koffie in Stramproy gratis is.

De Koffieboekerij-collega legde vriendelijk uit dat het in Stramproy (en in enkele andere vestigingen) om koffie gaat die vanuit thermoskannen zelf ingeschonken moet worden, terwijl De Koffieboekerij verse koffie aanbiedt die aan tafel wordt bediend – mét een koekje. Voor de volledigheid legde onze collega ook het principe van de uitgestelde koffie uit. Want tja, je kunt natuurlijk niet in iemand zijn portemonnee kijken en er maar van uitgaan dat iedereen zich dat zo maar kan permitteren.

De dame hoorde het verhaal aan, antwoordde nors: “Wat een omslachtig verhaal!” en wilde wegbenen. “Wilt u de koffie misschien eens proeven? U krijgt hem van mij…” vroeg mijn collega haar. De klant draaide zich langzaam om, keek haar een beetje scheef aan en zei: “Nou…euh…ja, dat wil ik dan wel!”

Ze ging aan een tafeltje zitten met de Libelle erbij en collega-lief bracht haar een échte ‘barista-koffie’ mét Australisch lekkers (want: januari,
Australiëmaand).

Toen de koffie op was, bracht de klant het lege kopje terug en vertelde met een opgeklaard gezicht: “Nou, ik moet toegeven: deze is écht heel lekker. De
volgende keer neem ik hem wéér en betaal ik er gewoon voor. Dankjewel!”

En toverde deze ontmoeting bij zowel de klant als bij de collega een glimlach om de mond.